अब रुखहरू हामीसँग बोल्दैनन् उनीहरूले धेरै सरकार देखेका छन् मनसुनझैं आउने, हिलो छोडेर जाने
The quickening of the blood, And the weary wine-full eyes, The knots in the feet, And the hands stained with lines, These have I desired with great desire, Yet have
it is like an eye piercing white sun, straight up as a nuclear blast, burning down the tree of life to coal igniting hell: lava red.
प्रदेश युवा परिषद्, बागमतीको आयोजना र साहित्य संगम मकवानपुरको सहकार्यमा २०८१ पौष ६ गते आयोजित खुला कविता प्रतियोगितमा दोश्रो स्थान हासिल गर्न सफल कविता ।
मलाई केही भाव र समयहरू बगाउन नै मनपर्छ किनभने मैले भावनाहरूलाई कहिल्यै बुझ्ने कोसिस गरिनँ तर उसलाई सधैं टाढाबाट नियालेर भने हेरिरहेँ,
पाल्पा माडी क्षेत्रमा हुँदा, देखे सुनेका व्यक्तिगत र भौगोलिक जीवनीहरू बिच उब्जेको कविता हो यो । यहाँ राखिएका सम्पूर्ण दृश्यचित्रहरू पनि माडी क्षेत्रकै हुन् ।