हामी हिँडिरहन्छौँ, अघि बढिरहन्छौँ, जमीनबाट हाम्रा घुँडासम्म तन्किएका झारहरूलाई पन्छ्याउँदै । तीनैजनाका जुत्ताहरू हिलाम्मे भइसकेका छन् । झरीले कपडा र मान्छेलाई निथ्रुक्कै बनाइसकेका छन् ।
आत्मस्वाभिमान र सन्तुष्टि । उद्विग्नता विष समान चौतर्फी फैलेको छ । आशा भरोसाका भित्ताहरू चरर् चर्किएका छन् । ओहो नाङ्गै तल्लो तला, माथिल्लो तला गर्दाे रहेछ आत्मविभोरता । किन हँ